Kwota wpłacona kontrahentowi na zachętę nie podlega opodatkowaniu

Właściciel budynku, który w ramach swojej działalności wynajmuje pomieszczenia, może na zachętę w celu skłonienia potencjalnego najemcy do zawarcia umowy wypłacić mu kwotę, która nie będzie podlegać VAT.
Organy podatkowe uznały, że wypłacana danemu najemcy przez spółkę jednorazowa kwota, stanowiąca zachętę do zawarcia negocjowanej długoterminowej umowy najmu, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT ponieważ stanowi świadczenie usług.

W opinii spółki zaś, nie można mówić o jakimkolwiek świadczeniu usług ze strony najemcy na rzecz spółki, w zamian za które najemca otrzymuje wynagrodzenie. Wprawdzie mamy do czynienia z umową zobowiązaniową, niemniej w zamian za kwotę zachęty najemca nie jest zobowiązany do wykonania jakiejkolwiek czynności, której beneficjentem miałaby być spółka. Odpowiednikiem świadczenia spółki w postaci jednorazowej kwoty pieniężnej wypłaconej na rzecz danego najemcy jest wyłącznie zgoda tego najemcy na zawarcie negocjowanej umowy najmu, w następstwie której między spółką (jako usługodawcą) a najemcą (jako usługobiorcą) dochodzi do świadczenia usług. W związku z powyższym spółka przyjęła, że kwota, o której mowa nie podlega opodatkowaniu VAT, a zatem w przypadku gdy jej otrzymanie zostanie udokumentowane przez najemcę fakturą VAT, zamiast notą obciążeniową, spółka nie będzie uprawniona do odliczenia podatku VAT naliczonego z tej faktury.

Zdaniem NSA samo zawarcie przez najemcę umowy najmu, z jednoczesną płatnością otrzymaną od wynajmującego na zachętę, jeżeli nie towarzyszą mu inne działania lub zaniechania najemcy, nie stanowi świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT (wyrok z 2 lipca 2013 r., sygn. akt I FSK 1218/12).

Organy podatkowe w tego typu sytuacjach, stoją na stanowisku, że podczas negocjacji umowy najmu, niezależnie od jej zawarcia, dochodzi do zawiązania innego stosunku zobowiązaniowego niż najem, w którym najemca jest w stanie zaakceptować warunki spółki w zamian za wypłaconą jednorazowo kwotę pieniężną. Kwota "na zachętę" nie jest wypłacana każdemu oferentowi, ale jest wypłacana najemcy, czyli podmiotowi, który przystąpił do negocjacji umowy i na rzecz którego spółka będzie świadczyła usługę najmu. Występuje zatem wyraźny związek wypłaconego przez spółkę wynagrodzenia za wzajemne zachowanie kontrahenta (świadczenie) w postaci przyjęcia warunków umowy najmu. Element wzajemności świadczeń wystarcza aby uznać, że płatność jest wynagrodzeniem za świadczoną usługę. Zachowanie najemcy w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT należy uznać za usługę świadczoną odpłatnie i podlegającą opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym spółce przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktury dokumentującej wypłatę tej kwoty, pod warunkiem spełnienia przez nią przesłanek pozytywnych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT.

W opinii sądu czynnością opodatkowaną jest w tym wypadku wynajem najemcom przez spółkę pomieszczeń w budynku stanowiącym jej własność. Nie jest takim świadczeniem natomiast zachowanie najemcy, które polega na akceptacji warunków oferty w zakresie najmu. Zarówno złożenie oferty zawarcia umowy, jak i jej przyjęcie stanowią oświadczenie woli co do jej istotnych postanowień, a samo zawarcie umowy nie stanowi świadczenia w myśl art. 353 Kodeksu cywilnego, które polega na działaniu bądź zaniechaniu. Umowa stanowi treść oświadczenia woli jej stron co do istotnych warunków wykonania świadczenia. Nawet w sytuacji gdy umowa zostaje zawarta na skutek zachęty w formie jednorazowej zapłaty kwoty pieniężnej przez wynajmującego na rzecz najemcy, przyjęcie oferty przez najemcę nie może być uznane za świadczenie podlegające opodatkowaniu VAT.

#



Chcesz kupić mieszkanie z rynku pierwotnego? Zobacz oferty na Domiporta.pl

Wolisz lokal z rynku wtórnego? Sprawdź ogłoszenia w naszym serwisie

Więcej o: