Działalność gospodarcza w mieszkaniu. Jaka stawka podatku?

Powierzchnia lokalu mieszkalnego lub jego części, zajęta na prowadzenie działalności gospodarczej, która służy jednocześnie celom mieszkalnym, korzysta ze stawki podatku od nieruchomości takiej, jak dla budynków mieszkalnych.
Rada gminy w drodze uchwały określa wysokość stawek podatku od nieruchomości, z tym że stawki nie mogą przekroczyć rocznie od budynków lub ich części:

a) mieszkalnych - 0,51 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej,

b) związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz od budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej - 17,31 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej.

Jak widać stawki podatku od nieruchomości w przypadku lokali mieszkalnych oraz budynków i ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz od budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej różnią się drastycznie.

Za 50 m2 mieszkanie płacimy 25,50 zł podatku od nieruchomości, natomiast za 50 m2 lokalu zajętego na działalność gospodarczą już 865,50 zł.

Budynki mieszkalne lub ich części podlegają opodatkowaniu niższą preferencyjną stawką podatku od nieruchomości, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, t.j.: Dz.U. z 2010 r. nr 95, poz. 613 ze zm.), chyba że są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej, gdyż wówczas podlegają opodatkowaniu według stawek przewidzianych w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b ww. ustawy.

Zwrot "zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej" oznacza, że budynek mieszkalny lub jego część musi być faktycznie zajęty na działalność gospodarczą, nie wystarczy więc fakt, że jest on związany z działalnością gospodarczą, gdyż znajduje się w posiadaniu przedsiębiorcy.

Tezę tę potwierdza także orzecznictwo sądowe, na przykład wyrok z dnia 11 sierpnia 1992 r. w którym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż ww. przepis wymaga, aby część budynku mieszkalnego była przeznaczona dla prowadzenia w niej działalności gospodarczej z wyłączeniem funkcji mieszkalnych i innych, związanych z zamieszkiwaniem w budynku (syg. akt SA/Wr 650/92 - aktualny również w obecnym stanie prawnym).

Jednocześnie z przepisu art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b ww. ustawy nie wynika, by warunkiem zastosowania wyższej stawki podatku do opodatkowania części lokalu mieszkalnego było wyłączenie funkcji mieszkalnej całego lokalu mieszkalnego.

Jeżeli zatem lokal mieszkalny lub jego część został zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej, ale powierzchnie zajmowane na prowadzenie działalności gospodarczej służą jednocześnie celom mieszkalnym, to będą one korzystały z preferencyjnej stawki podatku określonej w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, tj. jak dla budynków mieszkalnych.

Należy zwrócić uwagę, że potwierdzeniem faktycznego zajęcia budynku mieszkalnego lub jego części (lokalu mieszkalnego) na prowadzenie działalności gospodarczej może być między innymi fakt rozliczania w ramach prowadzonej działalności gospodarczej kosztów związanych z utrzymaniem budynku mieszkalnego lub jego części (np. kosztów zużycia energii, wody, centralnego ogrzewania, wywozu śmieci itp.) lub wprowadzenie tego budynku lub jego części do ewidencji środków trwałych.

Podobnie, garaż w budynku mieszkalnym należącym do osoby prowadzącej działalność gospodarczą w zakresie transportu osobowego nie stanowi "części budynku mieszkalnego zajętego na prowadzenie działalności gospodarczej" w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Sformułowanie tego przepisu wskazuje bowiem to, że obejmują dwie różne sytuacje, których zaistnienie powoduje możliwość obciążenia lokalu podwyższoną stawką podatku. Ich zróżnicowanie polega na odmienności charakteru budynków i w związku z tym - innym charakterem związku między budynkiem a wykonywaną przez podatnika działalnością gospodarczą.

Pierwsza sytuacja (zdanie pierwsze przepisu) dotyczy różnego rodzaju budynków lub ich części z wyłączeniem budynków mieszkalnych, które wymienione zostały w zdaniu drugim przepisu. W odniesieniu do budynków lub ich części ujętych w zdaniu pierwszym, przepis wymaga jedynie, aby działalność była z nimi "związana". Należy tu się zatem doszukać jedynie związku pośredniego i wykazanie tego związku jest wystarczające do zastosowania stawki podwyższonej ustalonej w tym przepisie.

Inaczej skonstruowane jest zdanie drugie omawianego przepisu. Dotyczy ono wyłącznie części budynków mieszkalnych, zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Przepis ten zatem wymaga, aby część budynku mieszkalnego była przeznaczona dla prowadzenia w niej działalności gospodarczej z wyłączeniem funkcji mieszkalnych i innych, związanych z zamieszkiwaniem w budynku. Wymaga zatem ustalenia bezpośredniego związku między częścią budynku mieszkalnego i rodzajem wykonywanej przez podatnika działalności.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonego w powołanym wyżej wyroku, nie istnieje związek bezpośredni między prowadzeniem działalności gospodarczej w postaci transportu osobowego a posiadaniem budynku mieszkalnego z garażem. Garaż bowiem w budynku mieszkalnym służy innym potrzebom wchodzącym w skład ogólnej funkcji mieszkalnej budynku mieszkalnego. Posiadanie zaś garażu nie jest warunkiem koniecznym i niezbędnym dla prowadzenia transportu osobowego.

#

Chcesz wynająć mieszkanie? Zobacz oferty na Domiporta.pl

Szukasz powierzchni biurowej do wynajęcia? Sprawdź ogłoszenia w naszym serwisie



Więcej o: